
Wer Enkelchind hät, weiss: Vo Mändig bis Fritig gits am Morge kei normale Betrieb. Det herrscht de ganz gwöhnlich Wahnsinn – mit Ziitdruck, Gschrei und mindestens ere Socke, wo fehlt.
Genau a mini Enkelchind han ich dänkt, won ich das Lied gschribe han. Denn was sich bi eus am Morge abspielt, chönnt mer ohni wiiters als Bühneprogramm verchaufe. Iitritt frei, Nerve nöd inbegriffe.
De Wecker lütet. D’Chind ghöred ihn – und mached eifach witer, als wär nüt. S’Mami macht Dampf, d’Socke sind wie vom Erdbode verschluckt, de eint Schueh isch usgwanderet, und de Rucksack? Dä isch zum Verplatze voll. Was drin isch, weiss niemert. Und ehrlich gseit: Ich wills au gar nöd so genau wüsse.
Und denn chunnt d’Frog aller Froge, luter als jede Wecker: «Wo isch de Znüni?!»
Im Rucksack? Under em Bett? Im Chleiderchaos? Im Schueh? Bi so viel Duränand würd’s mich nöd wundere, wenn de Znüni sälber kündigt hät – fristlos, wäge unzumutbare Arbeitsbedingige. Ich chönnt en sogar verstoh.
Überläbt de Znüni de Morge, wartet scho de nächscht Gegner: de Schuelkiosk. Det git’s alles, wo süess isch, chlebt und kei einzigs Vitamin hät. Und s’Taschengeld fangt i de Hosetäsche afo zapple. Blöd nume, dass s’Gäld viel schneller verschwindet als de Hunger. Am Mändig isch mer Kunde, am Mittwuch Stammkunde – und am Fritig bankrott. Mer müesst de Chind emal erkläre, dass mer mit em Taschengeld nöd grad de ganz Kiosk cha überneh. Ich han’s probiert. Si händ mich aagluegt, als hett ich gseit, d’Ufzgi mached Spass.
Mit mim Lied han ich genau die chline Alltagsszene welle iifange, wo mir Grosseltere nume z’guet kenned: s’Lache, s’Duränand, die kreative Usrede – und all die Sache, wo plötzlich verschwunde sind und am andere Tag am unmöglichste Ort wieder uftauched.
Und s’Schönschte dra? Am nächste Morge gaht alles wieder vo vorne los. Garantiert. Ohni Umtuschrecht.
Will sind mir ehrlich: Mit Chind wird’s nie langwilig – und mit Enkelchind scho gar nöd. Die hend nämli de grossi Vorteil, dass mer sie am Obig wieder zrugggäh cha.
Also, liebi Lüüt: Lose, lachet, singed mit – und verrated mir: Isch bi eu de Znüni au scho uf mysteriösi Art verschwunde? Und wie lang längt s’Taschengeld bi euere Chind? Bis am Mittwuch? Bis am Ziischtig? Oder säged ihne d’Kiosk-Fraue scho Du?
Viel Spass mit mim Lied «De Znüni isch verschwunde» – und falls ihr morn e Socke im Chüelschrank findet: kei Panik. Das isch kei Vergässlichkeit. Das isch Kunst.
🎧 Zum Reinhören: https://suno.com/s/caU2gKublOTS53TD
Liedtext
Morge am sächsi, de Wecker macht: Bing!
Ich sueche mini Socke – aber eine fehlt no immer!
Wo isch sie?
Äh … im Rucksack?!
Am Morge bin ich müed, ich wett no chli ligge bliibe,
doch s’Mami seit: „Uf, uf, mir müend jetzt langsam schriite!“
Ich sueche mini Hose, de Pulli und de Schueh,
de eint isch under em Bett – de ander hockt im Chueh!
De Rucksack isch voll, doch ich weiss nümme was drin isch,
es raschlet und es kläpperet – hoffentlich kei Fisch!
De Znüni isch verschwunde, wo isch er nur hi?
Im Rucksack, i de Chleider oder scho im Buuch drin?
De Znüni isch verschwunde, mir sueche alli mit,
und plötzlich ruft de Papi:
„He, dä isch ja i mim Schueh drin!“
I de Schuel git’s Rechne, Läse und au Turne,
bi de Pause tüend mir über alli Pfütze gumpe.
Dänn macht mis Brot en Abflug – direkt i d’Luft,
es landet uf em Bänkli mit ere Chäs-Duft-Wolke!
De Lehrer seit: „Wer het sini Ufgab gmacht?“
Ich heb d’Hand ganz langsam – und tue, als hätt ich’s dacht.
De Znüni isch verschwunde, wo isch er nur hi?
Im Rucksack, i de Chleider oder scho im Buuch drin?
De Znüni isch verschwunde, mir sueche alli mit,
und plötzlich ruft mini Schwöschter:
„He, dä isch ja under em Sitz!“
Am Namittag hei mir Ziit zum Spiele,
mit em Velo, mit em Ball und mit viel z’viel Gefühl.
Ich schüss de Ball ganz fescht – er flügt grad usem Park,
und landet bim Nachbar im Salat – klatsch! – mitten i de Quark!
Am Abig sinds d’Zähn, wo müend blitzeblank sii,
doch d’Zahnbürste macht lieber Loopings im Lavabo drin.
Im Pyjama tanz ich ume wie en Superstar,
bis s’Mami seit: „Ab is Bett!“ – und ich säg: „Sofort, isch klar!“
De Znüni isch verschwunde, jetzt hämmer ihn entdeckt,
er isch im Rucksack, ganz hinde, super guet versteckt!
De Znüni isch verschwunde, doch jetzt sind alli froh,
mir gönd jetzt alli schlafe –
aber morn passiert’s wieder so!
Bing, bing, bing – de Wecker seit: „Guete Morge!“
Wo sind mini Socke?
… Im Kühlschrank!

Kommentar verfassen